پایگاه خبری سینما تجربی 15 آبان 1397 ساعت 13:36 http://cinematajrobi.ir/vdcbgsb8.rhbffpiuur.html -------------------------------------------------- عنوان : محمدعلی فارسی: مستندساز نمی‌تواند فیلمش را در پستو نگه دارد -------------------------------------------------- محمدعلی فارسی، مستندساز و تهیه‌کننده گفت: باید امکان نمایش فیلم‌های مستندسازان فراهم شود، چراکه یک فیلمساز نمی‌تواند اثرش را در پستو نگه دارد. متن : به گزارش پایگاه خبری تحلیلی سینماتجربی محمدعلی فارسی در گفت وگو با خبرنگار پایگاه خبری فیلم کوتاه درباره برگزاری جشنواره سینما حقیقت گفت: تنها جشنواره ای که توانسته مستند را در کشور زنده نگه دارد؛ همین جشنواره است. ما دو جشنواره مهم در کشور داریم که به عرصه مستند کمک می کنند، یکی از آنها جشنواره فیلم کوتاه تهران است و یکی دیگر نیز جشنواره سینما حقیقت. کارگردان مستند گلستان آتش افزود: هر کدام از این جشنواره ها کارکرد خودشان را دارند و در عرصه مستند حرفه ای تنها جایی که تلاش کرده برنامه ریزی و محتوایش کمک کند تا بخش مستند در کشور زنده بماند و بچه های این عرصه امیدوار باشند و بتوانند کار کنند همین جشنواره است. مرکز گسترش سینمای مستد و تجربی به عنوان تنها نهادی که از مستندسازان حمایت می کند و به عنوان بانی جشنواره سینما حقیقت فعالیت های خوبی را داشته و دارد. فارسی درباره نقش کمرنگ تلویزیون در نمایش و حمایت از مستند نیز بیان کرد: در سراسر دنیا تلویزیون خاستگاه مستند است که در ایران عملا مرده است. درست است که ما شبکه مستند داریم و مستندهایی را هم پخش می کنیم، اما این شبکه می گردد ببیند کدام نهاد، ارگان یا سازمان فیلم می سازد که آنها پخش کنند. در واقع بخش زیادی از خوراک شبکه مستند هم از بیرون و به صورت مجانی تامین می شود. شبکه های دیگر هم که به ندرت دو سه فیلم سفارشی پخش کنند. مدیران فرهنگی هم دراین زمینه معمولا کاری به ذهنشان نمی رسد که انجام دهند. تنها جایی که واقعا نقطه امید همه بچه های مستندساز است؛ مرکز گسترش است. نقطه عطف این مرکز نیز جشنواره سینما حقیقت است. این مستندساز ادامه داد: وقتی در کشوری با این همه استعداد فقط یک مرجع برای نمایش جدی مستند وجود دارد، سینما حقیقت نمی تواند خودش را خیلی گرفتار بخش بندی ها کند و مثلا تصمیم بگیرد فقط فیلم هایی که در یک حوزه مشخص ساخته شده اند را به نمایش بگذارد. اگر تلویزیون یا مراکز دیگر جایگاه خودشان را داشتند، می شد تقسیم بندی کرد. کارگردان مستند شلمچه افزود: شاید جشنواره های جنبی دیگر هم در این زمینه برگزار شوند؛ اما چون هیچ کدام از آنها کارکردی ندارند و نمی توانند حق مطلب را ادا کنند به همین جهت فقط سینما حقیقت است که می تواند فضایی برای همه مستندسازان فراهم کند. این جشنواره عملا چون تک است نمی تواند خودش را محدود کند. چون اگر هم این اتفاق بیفتد گله گذاری شروع می شود که چرا جشنواره محدود شده است. برای مثال اگر جشنواره مقاومت مثل سینما حقیقت تاثیرگذار بود و از عرصه های بین المللی در آن حضور داشتند لزومی نداشت سینما حقیقت با شاخه شهید آوینی وارد این حوزه شود. اما وقتی این اتفاق نمی افتد برگزار کنندگان این جشنواره نیز مجبور به انتخاب های متنوع تر از همه بخش ها هستند تا بتواند از همه حمایت کند و خودش را هم گرفتار دسته بندی نکند. وی در ادامه وضعیت سینمای مستند کشور را در حال حاضر اسفبار ارزیابی کرد و گفت: بچه های مستند که به این حوزه واقعا علاقه مندند به هیچ وجه شرایط مناسبی ندارند. این شرایط شامل بودجه، امکانات و شکل و نوع ممیزی ها نیز هست. مستندسازان ما با دست خالی کار می کنند و اغلب هم به عناصر خودسانسور تبدیل شدند. در حوزه های اجتماعی جای کار زیادی هست ولی بچه ها خیلی نمی توانند وارد این حوزه ها شوند چون نه جایی هست که از آنها حمایت کند و نه مکانی وجود دارد که بتوانند این فیلم ها را نمایش دهند. آن وقت ممکن است یکی از همین فیلمسازان فیلمش را برای نمایش به خارج از کشور ببرد و یک شبکه خارجی آن را نمایش بدهد. بعد او مجبور است تا سال ها جواب پس بدهد که چرا این اتفاق افتاده است. اما باید این نکته را هم درنظر گرفت که هر فیلمسازی دوست دارد فیلمش دیده شود و نمی تواند آن را در پستو نگه دارد. عضو شورای طرح و برنامه مرکز گسترش سینما مستند و تجربی افزود: اغلب طرح ها و ایده هایی که به مرکز می آید نشان می دهند که بچه ها شهامت لازم را برای طرح خیلی از مسائل ندارند و این هم به این دلیل است که فقط می خواهند یک بودجه ای بگیرند تا بیکار نمانند. اما عملا اعتماد به نفس شان را از دست داده اند. در عرصه سینمای کشور هیچ حمایتی از سینمای مستند نمی شود، در همین تهران چندین و چند کلاس آموزش بازیگری، فیلمنامه نویسی، کارگردانی و ... وجود دارد؛ اما دریغ از یک مرکز آموزش مستند. درحالیکه در کشورهای پیشرفته دانشکده یا دانشگاه آموزش مستند وجود دارد که مبانی شان هم بسیار سخت تر از مبانی سینمای داستانی است. کارگردان مستند سرزمین نخبگان درباره جایگاه سینمای مستند ایران در جهان نیز گفت: سینمای مستند ما در دنیا حتما حرفی برای گفتن دارد، اگر دقت کنید چه در عرصه ادبیات و چه در عرصه فیلم، بهترین آثار در شوروی سابق خلق شدند، نه در شرایط فعلی. شرایط سخت بچه ها و علاقه مندان را از آرمانی که در ذهن شان دارند دور نمی کند. یک مستند می تواند بار بزرگی از مسائل اجتماعی بردارد، اما آنطور که باید و شاید این بعد آن مورد توجه قرار نمی گیرد و به آن بها داده نمی شود. فارسی در پایان درباره فعالیت های خودش در عرصه مستند نیز گفت: تقریبا مدتی است که فعالیتی در عرصه مستند انجام ندادم و تنها یکی دو کار برای تلویزیون به عنوان تهیه کننده داشتم که آن هم برای گذران زندگی بوده است. دوازدهمین جشنواره بین المللی فیلم مستند ایران سینماحقیقت طی روزهای ۱۸ تا ۲۵ آذرماه ۱۳۹۷ به دبیری سیدمحمدمهدی طباطبایی نژاد در شهر تهران برگزار خواهد شد.