پایگاه خبری سینما تجربی 17 شهريور 1397 ساعت 16:51 http://cinematajrobi.ir/vdcg7w9q.ak9wx4prra.html -------------------------------------------------- مراسم اختتامیه مرور آثار خسرو سینایی برگزار شد؛ عنوان : سینایی : سینما جاده زیبا و پر از سنگلاخ است -------------------------------------------------- خسرو سینایی در اختتامیه مروز ۵۰ ساله فعالیت‌هایش به موضوع حسرت همیشگی‌اش اشاره کرد که آن زمان که وقتش بود، نتوانسته است بعضی از فیلم‌نامه‌هایش را بسازد. متن : به گزارش پایگاه خبری تحلیلی سینماتجربی به نقل از سایت هنر و تجربه، مراسم اختتامیه برنامه مثل یک قصه که به بررسی و مرور ۵۰ سال آثار خسرو سینایی، فیلم نامه نویس و کارگردان می پرداخت، عصر جمعه، ۱۷ شهریور در باغ موزه هنر ایرانی برگزار شد. در ابتدای این مراسم سیداحمد محیط طباطبایی، عضو شورای فنی اداره کل میراث فرهنگی استان تهران، سینایی را بخشی از میراث فرهنگی ایران توصیف کرد:برگزاری چنین نمایشگاه هایی می تواند راهنمایی برای مردم شود و نگاهی به آینده به آن ها بدهد. سینایی بخشی از میراث فرهنگی کشور ماست و امیدوارم این نمایشگاه در آینده به یک موزه تبدیل شود. محمدرضا اصلانی، مستندساز پیشکسوت و دیگر کارگردان حاضر در این برنامه از جایگاه سینمایی در سینمای ایران گفت:سینماگرانی مثل سینایی برای سرگرمی پا در این عرصه نگذاشتند بلکه برای تاریخ سازی تلاش کرده اند. آثار سینایی حافظه جامعه است. کارهای او را می توان یک بوم شناسی دانست. او یک هنرمند قابل اعتماد است. او موسیقی و معماری خوانده و بعد وارد فیلم سازی شده است و به این علت کارهای او رنگ و بوی خاصی دارد. ایرج میرزا علیخانی، طراح گرافیک نیز صحبت کردن درباره سینایی را درعین زیبایی، مشکل دانست و افزود:او تاریخ ما را شکل داده است و هم چنین تاریخ او را. امیدوارم بتوانیم سینمای سینایی را به کمک شهرداری یک بار دوره کنیم. او از معدود هنرمندان جهان است که چندوجهی است. علی مرادخانی، معاون پیشین امور هنری وزارت ارشاد این کارگردان را یک دوست خوب و باوفا معرفی کرد و ادامه داد:او اگر قول دهد، همیشه سر حرفش می ماند. ماندگاری این هنرمند به زنده بودن و نشاط جامعه ما کمک می کند. پوران درخشنده، کارگردان سینما هم در مورد فیلم نامه هایی گفت که تبدیل به فیلم نشدند:سینایی با عشق فراوانی فیلم نامه می نوشت و فیلم نامه های زیادی دارد و خیلی ناراحتم که فرصت و سرمایه گذاری نشد تا این فیلم نامه ها تبدیل به فیلم شود. برای سینایی عدالت و داوری خیلی مهم است. بارها در جشنواره ها ما این روحیه را از او دیده ایم. او انسان ارزشمندی است. امیدوارم تمام آثارش در یک جایی جمع شود، تا همه مردم بتوانند از آنها دیدن کنند. پس از آن سعید اوحدی، رییس سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران به لزوم قدرشناسی از افرادی همچون سینایی اشاره کرد:یک انسان چقدر می تواند به زمان احاطه داشته باشد که بتواند در زندگی خود این همه اثر تولید کند؟ امیدوارم بتوانیم ما قدرشناس او باشیم. قدرشناسی از مفاخر یعنی حرکت در جهت توسعه پایدار. در جامعه امروز ما فرهنگ محروم و غریب است. ما امروز با این نگاه به نمایشگاه خسرو سینایی آمده ایم. ما باید به فکر آیندگان باشیم. ما در این نسل جوان، چقدر امسال خسرو سینایی را تربیت کرده ایم؟ در ادامه از خسرو سینایی با اهدای یک لوح، تقدیر شد و پس از آن نوبت به خود این کارگردان رسید تا در مورد سینما صحبت کند:سینمای ایران برای من جز یک ابزار نبوده است. با آن توانستم افکارم را به مخاطب عرضه کنم. سینما جاده زیبا و پر از سنگلاخ است و باید استوار باشی. من هرگز برای پول درآوردن فیلم نساخته ام. من باید همیشه باید عاشق یک فیلم باشم تا آن را بسازم؛ عاشق تک تک عوامل سازنده آن. کارگردان عروس آتش همچنین به حسرت همیشگی که دارد، اشاره کرد:خدا را شکر می کنم که زندگی خوبی داشتم اما حسرتی همیشه به همراهم بود؛ آن زمانی که وقتش بود، نتوانستم بعضی از فیلم نامه هایم را بسازم. سینایی سخنانش را با جملاتی خطاب به جوانان به پایان برد:زندگی جرقه ای است میان دو تاریکی. خالی این لحظه را پر کن، زندگی خالی است. تا هستیم باید زندگی کنیم. در پایان برنامه هم سینایی با چهره ای گریان، ساز آکاردئون خود را به موزه ملی موسیقی اهدا کرد.