واکنش‌های ادامه‌دار به وضعیت «آسیفا»

20 دی 1396 ساعت 9:45

محمد مقدم فعال حوزه‌ی انیمیشن، یادداشتی را پیرامون وضعیت آسیفا ایران منتشر کرد.


به گزارش پایگاه خبری - تحلیلی "سینما تجربی"،در متن این یادداشت که این هنرمند با عنوان «از قله تا گودال» در اختیار ایسنا قرار داده آمده است:«موضوع انجمن‌های هنری،صنفی در ایران وکشمکش‌های درونی آنها برای اهالی این انجمن‌ها تازگی ندارد!

کافیست به فعالیت‌های سه دهه گذشته آنها نگاه کنیم،بسیاری از اختلافات داخلی و فراز و نشیب‌های صنوف، اغلب به دو دلیل اصلی باز می‌گردد:یک ضعف در ساختار تشکیلاتی و روش‌های اداره کردن این انجمن‌ها و دوم:سلطه فردیت استبداد زده قلدرمآب و غیر شفاف گردانندگان برخی از این تشکل‌هاست.

ریشه بسیاری از اختلافات صنوف به همین عدم شفافیت و پاسخگو نبودن و رفتار اغلب شبان مآبانه برخی از اعضای هیئت رئیسه و حتی بازرسان این انجمن‌ها باز می‌گردد.

اما این همه داستان نیست. سویه تلخ و نگران کننده و بدترین آن، خاموشی و انفعال اکثریت اعضای صنوف است که به صورت شگفتی باز تولید همان وضعیتی است که در عرصه اجتماعی و سیاسی کشور هم به نوعی شاهد آن هستیم.

اتفاقی که در اغلب این انجمن‌ها و از جمله انجمن آسیفا افتاده در اغلب دوره‌ها که انتخابات برای برگزیدن هیئت مدیر برگزار شده برخی افراد با ایده به دست گرفتن قدرت ( ولو به نازلترین اندازه آن) کاندیدای عضویت در هیئت رئیسه می‌شوند.

معمولا با تبلیغ، وعده و لابی‌گری که به نظر می‌آید اصولی پذیرفته شده است به سمت مورد نظر می‌رسند. علی رغم تلاش در خور و شایستگی‌های شماری دیگر از اعضای هیئت رئیسه در برآیند نهایی عملکرد عده‌ای دیگر عملا به انفعال و سرخوردگی اعضاء و نارضایتی می‌انجامد.

نتیجه مستقیم چنین وضعیتی باز هم به نفع لابی‌گران و افراد قیم مآب تمام می‌شود.در سایه عدم کنترل و عدم شفافیت آنها هر کاری دل تنگشان خواست انجام می‌دهند که شرح یک، یک آنها فرصتی جداگانه می‌طلبد.

اینها رفته رفته انجمنی را که قرار بود به صورت موقت و دوره‌ای و برای پیش برد خواسته‌های جمع باشد را در دوره‌های متناوب به اختیار می‌گیرند و به جای همه آن وعده‌ها و کارهای بر زمین مانده در عمل بدل به سکوی پرشی به سمت امیال شخصی‌شان.

بایست دید چگونه انجمنی که قرار بود هم چون اتاقی شیشه‌ای عملکردش پیش روی تک تک اعضا باشد در عمل و رفته رفته به حصاری نفوذ ناپذیر بدل می‌شود. اتفاقی که متاسفانه در ده سال گذشته به تناوب در انجمن آسیفا رخ داده است.

بایست دید فضای غبار الود و غیر شفاف ترجیح کدام دسته است! گرد و غباری که به تعطیلی و بی‌رمقی تدریجی انجمن. انفعال اعضا و روگردانی جوان‌ترها از آن منجر شده را بایست کسانی پاسخگو باشند. وقت آن رسیده که به دور از مماشات و تنگ نظری به پرسش‌های تلنبار شده شمار قابل توجهی از اعضای یکی از مهجورترین شاخه‌های سینمای کشور پاسخگو باشند.»

محمد مقدم در بخش دیگری از یادداشت‌اش آورده است:« به تقریب بیش از سی سال از تاسیس انجمن آسیفا می‌گذرد. انجمنی که آغاز تولدش در میانه دهه شصت بود. شکل گیری آسیفای ایران به اهتمام یکی از نامدارترین هنرمندان کشور دکتر زرین کلک بود. وزن و اعتباری که او نزد شاگردان و خانواده کوچک انیمیشن آن سالها داشت نوید بخش آغاز دوران تازه‌ای برای انیمیشن ایران بود.

با پیوستن آسیفای ایران به آسیفای بین الملل که شرط شکل‌گیری آن بود. امید پیوندهای تازه‌تری به جریان جهانی انیمیشن هم تقویت می‌شد و بسیار دل خواسته‌های دیگر!

در ابتدا شاید کمتر کسی به ضرورت وجود یک صنف یا نهادی صنفی فرهنگی فکر می‌کرد. خاصه در آن سالها که شمار اعضای فعال انیمیشن ایران را می‌شد در خانه یکی از اعضا پذیرایی کرد. این خانه روشن اغلب منزل استاد زرین کلک بود و از پی آن بانوی هنرمند و دلسوز انیمیشن کشور مهین جواهریان بود که قدم پیش گذاشت و منزلش نزدیک به یک دهه شد دفتر غیر رسمی آسیفا و دستیارش منشی انجمن که مواجبی هم جداگانه میگرفت بخاطر کارهای انجمن و ما تا سال‌ها نمی‌دانستیم جواهریان پنهان از دیگران از جیب خود می پرداخت.

انجمن آسیفا اگر که کوچک و گام به گام اما با چنین احساس و از خود گذشتگی بنا شد و پا گرفت.

در آن سالها خانه سینما هم شکل گرفته بود. صنوف یک به یک جان می‌گرفتند. در اولین دوره از حضورم در هیئت مدیره آسیفا آن هم به عنوان عضو علی ‌البدل. پیشنهاد کردم به خانه سینما بپیوندیم ؟

در ابتدا از طرف برخی از اعضای هیئت رئیسه این پیشنهاد با تردید یا مقاومت روبرو شد. دلیل روشنی داشتند:اگر به خانه سینما بپیوندم ممکن است استقلال انجمن به زیر سوال برود یا ... در نهایت در روزی از روزهای پاییزی سال ۱۳۷۴و در نشست مجمع عمومی فوق‌العاده به تصمیم اکثریت اعضا بر پیوستن به خانه سینما شد و کار ستادی پیوستن به خانه سینما به من واگذار شد. در فاصله کمی از پیوستن انجمن به خانه سینما. آسیفا هم از خدمات صنفی آن بهره‌مند شد و داوری فیلم‌های انیمشن به جشن سالیانه خانه سینما پیوست.

عضوگیری به صورت چشمگیری علی رغم محدویت‌های خانه سینما برای پذیرش اعضای صنوف گسترش یافت. انیمیشن ایران صدایی قابل شنیدن شده بود و البته در همان سالها بودند اعضایی که این پرسش ازلی را می‌کردند:آسیفا برای ما چه کرده ؟! علی رغم نشست‌ها و گفتگوها مکرر، ارکان اصلی انجمن هرگز به شکل شایسته‌ای نتوانستند به اعضا این مطلب بدیهی را توضیح دهند و نخواستند بسیاری از اعضا باور کنند که این انجمن متعلق به کسی نیست تا چون فرزند از پدر طالب چیزی ملموس از آن باشیم. بسیاری با توهم اینکه صنف محلی برای کاریابی یا رسیدگی مستقیم به معاش آنهاست به آن پیوسته بودند یا آن گونه وانمود می‌کردند.

این پرسش طی دو دهه هنوز هم بی پاسخ مانده است، چرا عده‌ای همیشه مطالبه‌گر و اغلب منفعل توقع چیزی را از انجمنی دارند که نه در توان آن است و نه در ماهیت آن ؟

منشاء این سوال چه بستری از توهم باشد چه از روی نادانستگی ریشه در جایی دیگر دارد. فرهنگ پدر سالارانه اگر چه دلسوز می‌بایست هزینه اطاعت فرزند آن را پرداخت کند، پیش‌تر این پدر دلسوز و نگران فرزندان بود.»

به گزارش ایسنا،طی چند روز گذشته برخی فعالان حوزه‌ی انیمیشن به وضعیت آسیفا واکنش نشان دادند.


کد مطلب: 12658

آدرس مطلب: http://cinematajrobi.ir/vdcbw0b8.rhb5spiuur.html

سینما تجربی
  http://cinematajrobi.ir