کارگاه «تولید مشترک و فاند» در دومین روز جشنواره برگزار شد
کد مطلب : 12556

کارگاه «تولید مشترک و فاند» در دومین روز جشنواره برگزار شد

تاریخ انتشار: دوشنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۶ ساعت ۱۴:۰۱
نخستین کارگاه یازدهمین جشنواره بین المللی سینما حقیقت با حضور فوجیوکا مستندساز ژاپنی صبح روز -دوشنبه 20 آذرماه- در پردیس سینمایی چارسو برگزار شد.
Share/Save/Bookmark
به گزارش ستاد خبری یازدهمین جشنواره بین المللی سینما حقیقت، این کارگاه با موضوع «تولید مشترک و فاند» ساعت ۱۰ صبح با حضور آساکو فوجیوکا، مستندساز ژاپنی، بهمن نورایی مترجم و مجری و جمعی از مستندسازان در سالن شماره دو برگزار شد.
فوجیوکا با اشاره به این که برای سومین بار است که به ایران سفر کرده و از حضورش در این جشنواره خوشحال است گفت: من سابقه ۲۵ سال کار در حوزه مستند دارم. شیرین نادری از طرف انجمن سینمای جوانان ایران برای اولین بار مرا به این جشنواره و ایران دعوت کرد.
او ادامه داد: من تنها برخی از آثار خودم را تهیه کنندگی کردم چون رابطه خوبی با مدیریت پول ندارم. در واقع در طول دوران کاری ام همیشه از برخورد با مسائل مالی وحشت داشته ام. اما واقعیت این است که ما برای ساخت فیلم به پول و سرمایه گذاری نیاز داریم.
فوجیوکا تاکید کرد: نقطه مثبت آثار سینمایی این جاست که آنها قابل تکثیر و نمایش در مناطق مختلف دنیا هستند. مستند هم از این موقعیت به دور نیست و با جذب مخاطب می تواند سرمایه اش را تامین کند. اما در حال حاضر می خواهم فستیوال یاگاماتا که یکی از قدیمی ترین فستیوال های آسیایی در حوزه مستند است را به شما معرفی کنم.
او با اشاره به این که فستیوال یاگاماتا از سال ۱۹۸۹ فعالیتش را آغاز کرده گفت: این فستیوال معروف است که مستندهای هنری با فرم های ویژه را به نمایش می گذارد. می خواهم کمی هم برای شما از فیلم های ایرانی بگویم که در این فستیوال به نمایش گذاشتیم. در دوره های قبل تر که هنوز فیلم ها به شکل ۳۵ میلیمتری تولید می شدند ما فیلم هایی از تمام نقاط ایران داشتیم. آنها سبک شاعرانه ای داشتند و اغلب بدون دیالوگ بودند.
این مستندساز ژاپنی ادامه داد: فواد افرادی، بهرام عظیم پور، مهوش شیخ الاسلامی، مهرداد اسکویی، ابراهیم سعیدی و ابوالفضل سروش مهر از مستندسازانی بودند که در آن دوره مستندهایشان را در جشنواره نمایش دادیم. در دوره بعدی ما بیشتر آثار ویدیویی می دیدیم که قصه های شخصی را بیان می کردند و برپایه شوخ طبعی ساخته می شدند و فضای اجتماعی بیشتری داشتند.
او تاکید کرد: فکر می کنم آثار ساخته شده ایرانی در گذشته بیشتر قصه گو بودند. قصه هایی را مطرح می کردند که از دل افسانه ها و اسطوره ها بیرون آمده بود و فضای فانتزی داشت. اما هر چه رو به جلوتر رفتیم سینمای ایران اجتماعی تر شد. ناهید رضایی و سیف الله صمدیان، مانی پتگر، رضا حقیقی، مهران تمدن، محمد شیروانی و شاهین پرهامی از جمله مستندسازانی هستند که ما در این دوره مستندهایشان را در جشنواره به نمایش گذاشتیم.
فوجیوکا با اشاره به آخرین فیلم مهرداد اسکویی توضیح داد: ما در این دوره از جشنواره، «رویاهای دم صبح» را به نمایش گذاشتیم. این فیلم بسیار زیباست و به دخترانی می پردازد که درگیر اعتیاد یا بزهکاری شده اند. نکته ای که دوست داشتم این بود که هر کدام ازاین دخترها شخصیت متفاوتی داشتند و به شکل منحصر به فردی به تصویر کشیده شده بودند.
او از مخاطبان خواست تا به چرخه حیات یک فیلم فکر کنند و از مستندسازان داخل سالن پرسید: چند نفر از شما مستند ساخته است؟ چند نفر تهیه کننده مستند است؟ چه کسانی حاضر هستند حتی اگر پولی نداشته باشند فیلمبرداری کارشان را شروع کنند؟
فوجیوکا ادامه داد: من هم با شما موافق هستم. بسیاری از فیلمسازانی که در نقاط مختلف آسیا کار می کنند هم این نظر را دارند. حتی ممکن است شما آنقدر خوش شانس باشید که در حین فیلمبرداری کسی را پیدا کنید که همراهیتان کند و به شما در ساخت فیلمتان کمک کند.
او با بیان این که برخی از فیلم ها ذاتا مناسب تولید مشترک یا بازارهای بین المللی نیستند گفت: اما در سال های اخیر اتفاقات به سمتی رفتند که اگر کمی بیشتر تلاش کنید و به دنیای خارج متصل شوید می توانید مخاطبان خودتان را گسترش دهید و پول بیشتری برای ساخت فیلمتان به دست آورید.
فوجیوکا ادامه داد: اگر پول بیشتری به دست آورید می توانید پول بیشتری صرف فیلمتان کنید و کیفیت آن را بالا ببرید. حتی تدوینگر یا موسیقیدان استخدام کنید و یا تصاویر آرشیوی بیشتری بخرید. بنابراین اگر پروژه شما قابلیت این را دارد که مخاطبان بین المللی داشته باشد، شما می توانید از فاند های بین المللی استفاده کنید که در جشنواره ها و مناطق مختلف دنیا وجود دارد و به پروژه های مستند اختصاص داده می شوند.